Φαλλοπλαστική

Θεμελιώδη Δεδομένα Που Πρέπει Να Γνωρίζετε για τη Χειρουργική Επέμβαση

Φαλλοπλαστικη εικοναΟι χειρουργικές επεμβάσεις για την αύξηση του μεγέθους του πέους (ιατρικά αναφερόμενες ως «φαλλοπλαστική») διαφημίζονται από διάφορους εξειδικευμένους χειρουργούς από τα τέλη της δεκαετίας του ’80. Όμως, παρά τα τριάντα αυτά χρόνια διαθεσιμότητας και τη συνεχή εξέλιξη των χειρουργικών τεχνικών, η χειρουργική επέμβαση παραμένει ακόμα μια ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη επιλογή.

Οι περισσότεροι από τους καταξιωμένους ιατρικούς φορείς, όπως η American Urological Association και η American Society for Aesthetic Plastic Surgery, για παράδειγμα, εξακολουθούν να θεωρούν ουσιαστικά την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των διαφόρων τεχνικών αμφίβολες.

Επιπλέον, η πλειοψηφία των συμβατικών πλαστικών χειρούργων εξακολουθούν να αρνούνται την πραγματοποίηση χειρουργικών επεμβάσεων μεγέθυνσης πέους – ιδιαίτερα όταν ζητούνται ως καθαρά διακοσμητικούς λόγους – λόγω του απρόβλεπτου αποτελέσματος και των πολλαπλών κινδύνων που ενέχονται.

Χειρουργικές Επεμβάσεις

Η χειρουργική μεγέθυνση πέους απαιτεί στην πραγματικότητα δύο χωριστές διαδικασίες, μία για την επιμήκυνση του πέους και μία για την αύξηση της περιμέτρου.

Οι μελέτες δείχνουν ότι τα καλύτερα αποτελέσματα επιτυγχάνονται όταν οι διαδικασίες επιμήκυνσης και διεύρυνσης περιμέτρου εκτελούνται ανεξάρτητα – συνήθως με διαφορά μερικών μηνών.

Γιατί; Απλά επειδή οι δύο διαδικασίες αλληλοσυγκρούονται. Τα μοσχεύματα ιστών που χρησιμοποιούνται για την αύξηση της περιμέτρου του πέους – δερματικό λίπος ή δερματικά μοσχεύματα – είναι προσαρμοσμένα στο προεγχειρητικό μήκος του πέους του ασθενούς.

Κατά συνέπεια, τα οφέλη σε μήκος εμποδίζονται κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης καθώς τα μικρότερα μοσχεύματα καθιστούν πιο δύσκολο το τέντωμα του πέους μέσω της χρήσης ενός επιμηκυντή πέους (που αποτελεί ουσιαστικό μέρος της μετεγχειρητικής διαδικασίας αποκατάστασης).

Είναι σχεδόν σαν ένα παιχνίδι διελκυστίνδας, με τα μοσχεύματα να τραβούν προς τη μία και ο επιμηκυντής πέους προς την άλλη.

Παρομοίως, οι αυξήσεις στο μήκος του πέους που επιτυγχάνονται, γίνονται εις βάρος των μοσχευμάτων – τα οποία μπορούν να επιτρέψουν την αύξηση του μήκους μόνο αν τεντωθούν κι αυτά κατά μήκος. Καθώς τεντώνονται, χάνουν μεγάλο μέρος του πάχους τους, ακριβώς όπως μια ζύμη που γίνεται λεπτότερη με τον πλάστη.

Όμως, παρά τη θεμελιώδη ασυμβατότητα των διαδικασιών επιμήκυνσης και διεύρυνσης περιμέτρου – και κατά πάσα πιθανότητα για να αποφύγουν μια δεύτερη δόση ταλαιπωρίας και αποκατάστασης – οι περισσότεροι άνδρες τείνουν να επιλέγουν να κάνουν και τις δύο διαδικασίες ταυτόχρονα.

Χειρουργική Επέμβαση Επιμήκυνσης Πέους

Η χειρουργική επιμήκυνση του πέους περιλαμβάνει την κοπή των συνδέσμων – που ονομάζονται suspensory και fundiform ligaments – που συνδέουν τον άξονα του πέους με το ηβικό οστό. Οι σύνδεσμοι αυτοί ασφαλίζουν σταθερά το πέος στο ηβικό οστό, όπως ένα πλοίο που είναι αγκυροβολημένο στο λιμάνι.

Ωστόσο, μέσω μιας ανατομικής ιδιορρυθμίας του ανδρικού σώματος, οι δύο αυτοί σύνδεσμοι του πέους ωθούν το πέος να σχηματίζει καμάρα προς τα πάνω, στο εσωτερικό του σώματος, καθώς ο άξονας του πέους περνά πίσω από το ηβικό οστό.

Μάλιστα, είτε το πιστεύετε είτε όχι, αυτό που βλέπετε όταν κοιτάζετε το πέος σας είναι μόνο η κορυφή του παροιμιώδους παγόβουνου. Ακόμη 4-6 ίντσες (10-15 εκ) συνεχίζουν πίσω από το ηβικό οστό.

Πρώτα σχηματίζοντας καμάρα προς τα πάνω, όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως, προτού διαχωριστεί σε δύο τμήματα, καθώς συνδέεται με το πυελικό έδαφος ακριβώς πίσω από το όσχεο.

Αποκόπτοντας χειρουργικά τους συνδέσμους που συγκρατούν τα πάντα στη θέση τους, θεωρητικά ένα μέρος αυτού του εσωτερικού άξονα πέους (το τοξωτό κομμάτι) μπορεί να μετατοπιστεί προς τα εμπρός σε κοινή θέα.

Πρακτική Επίδειξη

Εάν τα παραπάνω σας φαίνονται λίγο δυσνόητα, δοκιμάστε το εξής:

Λυγίστε το ένα από τα δάχτυλά σας σε σχήμα ‘n’ – που αντιπροσωπεύει την όψη του πέους σας καθώς ακολουθεί την πορεία του πίσω από το ηβικό οστό.

Τώρα, χρησιμοποιώντας ακόμα περισσότερο τη φαντασία σας, προσποιηθείτε ότι η άκρη του δακτύλου σας είναι το ορατό μέρος του πέους σας.

Τι συμβαίνει όταν ισιώνετε το δάχτυλό σας; Φυσικά το δάχτυλό σας φαίνεται μακρύτερο.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει (θεωρητικά τουλάχιστον) όταν κόβονται οι σύνδεσμοι του πέους.

Η εσωτερική καμάρα του άξονα του πέους ισιώνεται και συνεπώς μεγαλύτερο μέρος του πέους γίνεται ορατό.

Άμεσα Οφέλη σε Μήκος

Μετά τη χειρουργική επέμβαση, δεν είναι ασυνήθιστο για τους άνδρες να αποκτούν αμέσως, αλλά προσωρινά, μια επιπλέον ίντσα στο χαλαρό μήκος του πέους.

Τα άμεσα οφέλη στο μήκος στύσης, από την άλλη, τείνουν να είναι αρκετά ασήμαντα – ίσως ένα τέταρτο της ίντσας στην καλύτερη περίπτωση.

Ουσιαστική Χρήση της Έλξης

Ένα πράγμα που η χειρουργική επέμβαση επιμήκυνσης πέους δεν προσφέρει είναι οποιαδήποτε μορφή άμεσου, μόνιμου οφέλους.

Μάλιστα, είναι καλά τεκμηριωμένο ότι πολλοί άνδρες στο πέρασμα των ετών έχουν πέσει στην παγίδα της διαδικασίας μέσα από την λανθασμένη πεποίθηση – που συχνά δεν διορθώνεται από τους χειρουργούς – ότι η χειρουργική επέμβαση προσφέρει μια άμεση και γρήγορη λύση – το αρσενικό ισοδύναμο της διαδικασίας μεγέθυνσης του μαστού, όπου η αναμονή για την ολοκλήρωση της διαδικασίας επούλωσης είναι η μόνη ταλαιπωρία.

Τίποτα όμως δεν απέχει περισσότερο από την αλήθεια.

Όπως μπορούν να βεβαιώσουν όσοι έχουν πέσει θύματα της πλάνης αυτής, όχι μόνο έχουν μείνει συχνά απογοητευμένοι από τις ελάχιστες αυξήσεις, αλλά έχουν καταλήξει πολλές φορές και με ένα πέος μικρότερο από το προεγχειρητικό τους μήκος.

Αυτό συμβαίνει γιατί στην πραγματικότητα οι μόνιμες αυξήσεις στο μήκος του πέους γίνονται μόνο στους 3 – 6 μήνες μετά τη χειρουργική επέμβαση μέσα από ένα εντατικό πρόγραμμα καθημερινού τεντώματος πέους.

Οι έγκριτοι χειρουργοί συστήνουν σε γενικές γραμμές στους ασθενείς να επιμένουν σε ένα καθημερινό πρόγραμμα έλξης του πέους τουλάχιστον 8 ωρών, αν θέλουν να επιτύχουν μόνιμα οφέλη.

Όπως το έθεσε ο Dr Χάρολντ Reed, ένας από τους πιο επιφανείς χειρούργους στο συγκεκριμένο τομέα:

Εάν ένας ασθενής μου λέει ότι τέντωνε το πέος του για 7 ώρες την ημέρα, του λέω ότι απλώς σπατάλησε 7 ώρες την ημέρα.

Αυτή η ανάγκη για ένα πρόγραμμα έλξης πέους υψηλής έντασης προέρχεται από ένα βασικό πρόβλημα με όλες τις μορφές χειρουργικής επέμβασης: την ανάπτυξη ουλώδους ιστού κατά την επούλωση, ο οποίος χάρη στον εξαιρετικά ανελαστικό χαρακτήρα του, τείνει να οδηγεί σε συρρίκνωση του ιστού που επουλώνεται εντός της χειρουργικής τομής.

Στην περίπτωση της διαδικασίας επιμήκυνσης πέους, ο εσωτερικός ουλώδης ιστός αναπτύσσεται στην τομή που γίνεται για να κοπούν οι σύνδεσμοι του πέους και, καθώς αναπτύσσεται, το πέος ουσιαστικά σύρεται πάλι μέσα στο σώμα.

Ο μόνος τρόπος για να μετριαστούν οι αρνητικές επιπτώσεις αυτής της συστολής ιστού είναι μέσω του οκτάωρου προγράμματος ελάχιστης καθημερινής έλξης.

Μακροπρόθεσμα Οφέλη Μήκους

Εκείνοι που έχουν το κίνητρο να συνεχίσουν το τέντωμα μπορούν να αναμένουν μια μέγιστη αύξηση της τάξης του 1/8 της ίντσας σε ένα μήνα.

Έτσι, μετά από 6 μήνες καθημερινού τεντώματος, αν όλα πάνε καλά και επιμείνετε σταθερά στη ρουτίνα έλξης σας, μπορείτε να περιμένετε όφελος λιγότερο από μια ίντσα σε μήκος στύσης.

Κλινικές μελέτες

Οι ιατρικοί ερευνητές που έχουν εξετάσει ανεξάρτητα την αποτελεσματικότητα της χειρουργικής επέμβασης μεγέθυνσης πέους, αναφέρουν παρόμοια ευρήματα.

Για παράδειγμα, μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε από ερευνητές στο Andrology Centre and Institute of Urology, σε 42 άνδρες που είχαν υποβληθεί στη διαδικασία μεταξύ του 1998-2005 βρήκε τα ακόλουθα:

  • Μια μέση μακροπρόθεσμη αύξηση σε μήκος στύσης 0,5 ίντσες / 1,27 εκατοστά
  • Περίπου το 5 τοις εκατό των ανδρών είδε μόνιμη βράχυνση του πέους 1 εκατοστού
  • Η διαδικασία είχε συνολικό ποσοστό ικανοποίησης των ασθενών 35

Συμπερασματικά, η μελέτη ανέφερε:

Διαίρεση του suspensory ligament του πέους ή άλλες τεχνικές επαύξησης μπορούν να αυξήσουν το μήκος του πέους, αλλά συνήθως όχι σε βαθμό που να ικανοποιεί τους ασθενείς.

Μια άλλη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην European Urology Journal το 2005 ανέφερε παρόμοια ευρήματα.

Σε αυτή τη μελέτη 11 ανδρών μεταξύ των ηλικιών 25 έως 35 που είχαν επιλέξει χειρουργική επέμβαση μεγέθυνσης πέους, ουρολόγοι από το Athens Naval and Veterans Hospital ανέφεραν:

  • Μια μέση αύξηση του μήκους του πέους κατά 0,6 ίντσες / 1,6 εκατοστών
  • Μια μέγιστη βελτίωση 0,9 ιντσών / 2,3 εκατοστών
  • Μέση αύξηση περιμέτρου (από διαδικασίες περιμέτρου που εκτελέσθηκαν ταυτόχρονα) 0,9 ιντσών / 2,3 εκατοστών στη βάση του άξονα του πέους και 2.6 εκατοστών πίσω από το κεφάλι του πέους.

Επιπλοκές με Χειρουργική Επέμβαση Επιμήκυνσης

Εκτός από το υψηλό επίπεδο αφοσίωσης που χρειάζεστε για να επιτύχετε ακόμα και μέτρια οφέλη σε μήκος στύσης, η διαδικασία επιμήκυνσης έχει πολλά πιθανά μειονεκτήματα.

Μόλις αποκοπεί το suspensory ligament, το πέος δεν είναι πλέον καλά στερεωμένο στο σώμα. Εξαιτίας αυτού, το μη αγκυροβολημένο πέος έχει την τάση να γλιστρά και να μετατοπίζεται κατά τη διάρκεια του σεξ και αυτό το συνεχές ταρακούνημα μπορεί δυνητικά να οδηγήσει σε τραυματισμό.

Η κοπή του suspensory ligament μπορεί επίσης να οδηγήσει σε μια σειρά από ορατά αισθητές αρνητικές παρενέργειες.

Χωρίς την υποστήριξη του suspensory ligament, οι ασθενείς συνήθως βιώνουν μια σημαντική απώλεια στη γωνία στύσης τους. Αντί να σημαδεύουν προς τα επάνω, οι στύσεις τους αγωνίζονται ακόμη και να σημαδέψουν ευθεία μπροστά ενώ μερικές φορές κοιτούν ακόμη και προς τα κάτω.

Λιγότερο συχνά, το πέος βυθίζεται προς τα κάτω μέσα στο όσχεο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το πέος να αποκτά μια μάλλον αισθητά ανώμαλη τοποθέτηση, αλλά και η βάση του πέους να περιβάλλεται από μεγάλα πτερύγια δέρματος – μία κατάσταση που συχνά αναφέρεται ως «οσχεϊκά αυτιά σκύλου».

Το 2006, ερευνητές από το Τμήμα Ανδρολογίας, Σεξολογίας και ΣΜΝ, του Cairo University, στο Κάιρο της Αιγύπτου, επανεξέτασε τη διαθέσιμη ιατρική βιβλιογραφία σχετικά με τη χειρουργική επέμβαση μεγέθυνσης πέους- καλύπτοντας και τις δύο διαδικασίες μεγέθυνσης, μήκους και περιμέτρου.

Στη μελέτη καλύπτουν περιεκτικά τις πιθανές επιπλοκές και των δύο διαδικασιών, επιμήκυνσης και διεύρυνσης περιμέτρου – συμπεριλαμβανομένων και των επιπλοκών που αναφέρθηκαν παραπάνω.

Το Παράδοξο Μη-Χειρουργικής Έλξης

Η όλη θεωρία πίσω από χειρουργική κοπή των συνδέσμων του πέους είναι ότι επιτρέπει το εσωτερικά στερεωμένο μέρος του πέους να τραβηχτεί σταδιακά προς τα έξω. Κάτι, που όπως έχουμε ήδη δει, μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω ενός μετεγχειρητικού προγράμματος έλξης πέους – το οποίο περιλαμβάνει τουλάχιστον 8 ώρες έλξης την ημέρα για τους επόμενους έξι μήνες.

Διατηρήστε το αυτό και θα πετύχετε, σύμφωνα με τα ιατρικά δεδομένα, κάπου μεταξύ 0,5 έως 1 ίντσα / 1,27 έως 2,54 εκατοστά σε μήκος πέους σε στύση. Αλλά, όπως έχουμε δει, ενώ η κοπή των συνδέσμων θα μπορούσε θεωρητικά να βοηθήσει τη διαδικασία της επιμήκυνσης, υπάρχει ένα σημαντικό εμπόδιο.

Ο αναπόφευκτος ουλώδης ιστός που σχηματίζεται στην ηβική τομή που πρέπει να γίνει για να κοπούν οι σύνδεσμοι έχει ένα αντιδραστικό αποτέλεσμα. Καθώς συστέλλεται και συρρικνώνεται – όπως κάνει ο ουλώδης ιστός από τη φύση του – τραβάει το πέος πίσω στο σώμα.

Είναι σαν μια διελκυστίνδα μεταξύ του ασθενούς που προσπαθεί να τεντώσει το πέος μέσα από την έλξη και του ουλώδη ιστού που το σέρνει πάλι πίσω. Και είναι ένας αγώνας διελκυστίνδας που ο ουλώδης ιστός τείνει να κερδίζει, αν δεν χρησιμοποιείται μια ρουτίνα έλξης – οδηγώντας συχνά σε μικρότερο πέος.

Αλλά τι συμβαίνει εάν οι σύνδεσμοι του πέους δεν κόβονται, και αντ’ αυτού χρησιμοποιείται η έλξη από μόνη της ως μια εντελώς μη-χειρουργική μέθοδος μεγέθυνσης πέους;

Με τις πολλές παγίδες της χειρουργικής επέμβασης, είναι ένα ερώτημα στο οποίο έχει επικεντρωθεί ένας αυξανόμενος αριθμός ιατρικών ερευνών κατά τα τελευταία χρόνια, ένα ερώτημα του οποίου η απάντηση φαίνεται εξαιρετικά ενθαρρυντική.

Για παράδειγμα, πάρτε τα ευρήματα μιας μελέτης που δημοσιεύτηκε στο British Journal of Urology το Μάρτιο του 2009.

Ερευνητές από το San Giovanni Battista Hospital, στο Τορίνο, κατέγραψαν την πορεία 15 ανδρών που αντί να κάνουν χειρουργική επέμβαση, χρησιμοποίησαν απλά μια συσκευή έλξης πέους από μόνη της – 4 ώρες την ημέρα για πάνω από έξι μήνες.

Στην παρακολούθηση των 12 μηνών (έξι μήνες αφότου οι ασθενείς είχαν διακόψει τη χρήση έλξης) η έρευνα διαπίστωσε ότι:

  • Η μέση αύξηση στο μήκος χαλαρού πέους ήταν 0,9 ίντσες / 2,3 εκατοστά
  • Η μέση αύξηση σε τεντωμένο μήκος (ισοδύναμο με μήκος στύσης) ήταν 0,65 ίντσες / 1,7 εκατοστά
  • Αυτό μεταφράζεται σε ποσοστιαία αύξηση έως και 32 τοις εκατό του μήκους πέους
  • Η χρήση της έλξης συνοδεύτηκε από ένα υψηλό συνολικό ποσοστό ικανοποίησης ασθενών, 2.8 σε μια κλίμακα από το 0-4.

Οι τελικές παρατηρήσεις της μελέτης έχουν ως εξής:

Οι επιμηκυντές πέους πρέπει να θεωρηθούν μια αποτελεσματική, ελάχιστα επεμβατική θεραπευτική επιλογή για την επιμήκυνση του πέους σε ασθενείς που αναζητούν θεραπεία για ένα μικρό πέος.

Αυτό το συναίσθημα αντανακλάται σε μια μεταγενέστερη ιατρική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο British Journal of Urology το 2011. Εδώ, οι ερευνητές εξέτασαν τα δεδομένα από πολλές μελέτες που διεξήχθησαν μεταξύ του 2000 – 2009.

Βρήκαν ότι σε όλες τις μελέτες που αξιολόγησαν, η μέση αύξηση του μήκους πέους από τη χρήση μιας συσκευής έλξης από μόνη της ήταν 0,7 ίντσες / 1,8 εκατοστά.

Κατέληξαν στο εξής συμπέρασμα:

Τα επιτευχθέντα αποτελέσματα δεν φαίνεται να είναι κατώτερα από την χειρουργική επέμβαση, καθιστώντας αυτές τις συσκευές έλξης μια ιδανική θεραπευτική επιλογή πρώτης γραμμής για τους ασθενείς που αναζητούν μια διαδικασία επιμήκυνσης πέους.

Αν σκεφτεί κανείς ότι η μέση αύξηση σε μήκος στύσης πέους από το συνδυασμό χειρουργικής επέμβασης και έλξης είναι 0,5 – 0,6 ίντσες, σε σύγκριση με τις 0,65 έως 0,7 ίντσες όταν η έλξη χρησιμοποιείται από μόνη της, είναι κατανοητό γιατί οι εν λόγω μελέτες υποδηλώνουν ότι η έλξη του πέους χωρίς χειρουργική επέμβαση πρέπει να είναι η προτιμώμενη επιλογή θεραπείας.

Όλα αυτά τα συνδυασμένα δεδομένα αποκαλύπτουν μερικά ενδιαφέροντα πράγματα:

  • Οι σύνδεσμοι του πέους δεν χρειάζεται να κοπούν με χειρουργική επέμβαση για να επιτευχθούν οφέλη σε μήκος. Είναι εξαιρετικά ελαστικοί και συνεπώς ικανοί να τεντωθούν αποτελεσματικά.
  • Τα οφέλη σε μήκος που επιτυγχάνονται μέσω της έλξης του πέους είναι τουλάχιστον ίσα με εκείνα που επιτυγχάνονται μέσω της χειρουργικής επέμβασης, ενώ συχνά είναι και καλύτερα.
  • Η χειρουργική διαδικασία επιμήκυνσης είναι καλή στη θεωρία, αλλά δεν λειτουργεί τόσο καλά στην πράξη. Η συρρίκνωση του ουλώδους ιστού μετά από τη χειρουργική επέμβαση έχει σημαντικά αντιδραστικά αποτελέσματα που περιορίζουν ένα μεγάλο μέρος των πιθανών θετικών επιπτώσεων της κοπής των συνδέσμων.
  • Μεγάλο μέρος της διαδικασίας έλξης μετά τη χειρουργική επέμβαση – 8 ώρες ανά ημέρα επί 6 μήνες – δρα καθαρά και μόνο για τον περιορισμό των αντιδραστικών αποτελεσμάτων του σχηματισμού του ουλώδους ιστού. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι χωρίς τη χρήση της έλξης, οι ασθενείς συχνά δε βιώνουν καμία αύξηση του μήκους και μερικές φορές καταλήγουν ακόμη και με μικρότερο πέος μετά από τη χειρουργική επέμβαση.
  • Χωρίς να έχει να αντιμετωπίσει τη διελκυστίνδα του ουλώδη ιστού, η έλξη από μόνη της – χωρίς χειρουργική επέμβαση – έχει πολύ ευκολότερο έργο στην επιμήκυνση του πέους. Τόσο πολύ μάλιστα, που συγκρίσιμα οφέλη σε μήκος μπορούν να επιτευχθούν μέσα από μια καθημερινή ρουτίνα έλξης μόλις 4 ωρών για πάνω από 6 μήνες. Αυτό είναι το ήμισυ του ποσού της έλξης πέους που χρειάζεται έπειτα από μια χειρουργική επέμβαση για να οδηγήσει στα ίδια οφέλη.
  • Η συναίνεση των ερευνητών φαίνεται να είναι ότι η έλξη του πέους, όχι η χειρουργική επέμβαση, είναι η καλύτερη θεραπεία πρώτης γραμμής, προσφέροντας παρόμοιες δυνητικές αυξήσεις μήκους με τη χειρουργική επέμβαση, αλλά χωρίς τις σχετικές επιπλοκές.

Χειρουργική Επέμβαση Ενίσχυσης Περιμέτρου Πέους

Αρκετές χειρουργικές τεχνικές έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια σε μια προσπάθεια να προσφερθούν στους ασθενείς αισθητικά φυσιολογικές και μόνιμες αυξήσεις στην περίμετρο του πέους.

Αυτές οι διαδικασίες έχουν εξελιχθεί η μία μετά την άλλη σε μια προσπάθεια να ξεπεραστούν οι αδυναμίες των προηγούμενων τεχνικών.

Μεταφορά Λίπους

Η πρώτη διαδικασία ενίσχυσης περιμέτρου αναπτύχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και ονομάστηκε Fat Transfer (Μεταφορά Λίπους).

Είναι μάλιστα μια τεχνική που χρησιμοποιείται συχνά ακόμα και σήμερα, παρά το γεγονός ότι έχει αρκετές σημαντικές ελλείψεις.

Η Μεταφορά Λίπους είναι η λιγότερο επεμβατική διαθέσιμη τεχνική διεύρυνσης περιμέτρου πέους, που κατά πάσα πιθανότητα ευθύνεται και για τη μακροζωία της.

Η διαδικασία περιλαμβάνει απλά την έγχυση καθαρισμένων υγρών κυττάρων λίπους – που συλλέγονται μέσω λιποαναρρόφησης είτε από την κοιλιά ή από το εσωτερικό των μηρών του ασθενή – κάτω από το δέρμα του πέους.

Αμέσως μετά την επέμβαση, η διαδικασία συχνά προσθέτει σημαντικό όγκο στο πέος. Δεν είναι ασυνήθιστο, για παράδειγμα, οι ασθενείς να βιώνουν αρχικά οφέλη της τάξεως του 30 – 50 τοις εκατό στην περιφέρεια του άξονα του πλαδαρού πέους τους.

Αλλά παρά τα συχνά εντυπωσιακά πρώτα αποτελέσματα, τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα τείνουν να είναι ιδιαίτερα απρόβλεπτα.

Επαναρρόφηση Λίπους

Το κύριο πρόβλημα με τη μεταφορά λίπους είναι ότι η πλειονότητα του εγχυθέντος λίπους απορροφάται από το σώμα μέσα σε μερικούς μήνες.

Τα κύτταρα λίπους τείνουν να απορροφούνται εύκολα από το σώμα και η προστιθέμενη περίμετρος χάνεται τουλάχιστον μερικώς. Περιπλέκοντας τα πράγματα περαιτέρω, τα κύτταρα μερικές φορές απορροφούνται ανομοιόμορφα – αφήνοντας μια άμορφη, ανώμαλη εμφάνιση στο πέος.Περαιτέρω ενέσεις λίπους μπορεί να βοηθήσουν στην εξομάλυνση της εμφάνισης, αλλά υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να παραμείνει κάποια ασυμμετρία.

Ένα ακόμα σύνηθες παράπονο έχει σχέση όχι τόσο με την εμφάνιση του πέους, αλλά με την αίσθηση. Οι άνδρες συχνά αναφέρουν ότι κατά τη διάρκεια της στύσης αισθάνονται τα λιπώδη κύτταρα πολύ πιο ήπια από ότι ο σκληρός στυτικός ιστός από κάτω τους – μάλιστα, λέγεται συχνά ότι το εγχυμένο λίπος έχει αίσθηση παρόμοια με αυτή του ιστού του μαστού.

Dermal Fat Graft Augmentation (Αυξητική Μοσχεύματος Δερματικού Λίπους)

Για να ξεπεραστούν αυτά τα προβλήματα, έχει αναπτυχθεί μια πιο προηγμένη τεχνική που ονομάζεται Αυξητική Μοσχεύματος Δερματικού Λίπους.

Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει την αφαίρεση δύο λωρίδων ιστού (που αποτελούνται από δέρμα και υποκείμενο λίπος) από την πτυχή των γλουτών και στη συνέχεια τη μεταμόσχευση των λωρίδων αυτών κάτω από το δέρμα του πέους. Επειδή το μεταμοσχευμένο δέρμα εμποδίζει τα υποκείμενα στρώματα λίπους από το να επαναπορροφηθούν, η τεχνική αυτή τείνει να παράγει πολύ πιο μόνιμα και σταθερά αποτελέσματα.

Το κύριο μειονέκτημα αυτής της τεχνικής είναι ότι γίνονται ευμεγέθεις τομές για να ληφθούν τα μοσχεύματα – περίπου έξι ίντσες σε μήκος και δύο ίντσες σε πλάτος η κάθε μία – και είναι αδύνατον να γνωρίζουμε πώς θα επουλωθούν οι τομές αυτές. Σε ορισμένες περιπτώσεις επουλώνονται σχηματίζοντας ελάχιστα ορατά τριχοειδή σημάδια, ενώ σε άλλες περιπτώσεις αναπτύσσονται πολύ πιο προφανείς και ορατές ουλές.

Alloderm Grafts (Μοσχεύματα Alloderm)

Για να ξεπεραστεί η ανάγκη λήψης μοσχευμάτων ιστού από τον ασθενή, η πιο πρόσφατη εξέλιξη ήταν η χρήση εμφυτευμάτων κατασκευασμένα από ένα προϊόν που ονομάζεται Alloderm.

Το Alloderm είναι στην πραγματικότητα δέρμα πτώματος, δηλαδή δέρμα από νεκρούς ανθρώπους, το οποίο έχει υποστεί επεξεργασία για την απομάκρυνση τυχόν ασθενειών και έπειτα λυοφιλοποιείται. (Θα μάθετε περισσότερα σχετικά με τα βασικά της παραγωγής Alloderm και τις χρήσεις του προϊόντος σε αυτή την ανάρτηση).

Ακριβώς όπως και τα δερματικά μοσχεύματα λίπους, το Alloderm στρώνεται γύρω από το πέος για να δημιουργήσει την επιθυμητή περίμετρο.

Το Alloderm φαίνεται να παράγει παρόμοια αποτελέσματα με τα Μοσχεύματα Δερματικού Λίπους, με το πρόσθετο πλεονέκτημα ότι αποφεύγονται οι ορατές ουλές. Αλλά το πλεονέκτημα αυτό έρχεται με ένα κόστος. Το Alloderm είναι εξαιρετικά δαπανηρό και απαιτείται συνήθως υλικό αξίας περίπου 2,000 Ευρώ, πράγμα που αυξάνει το κόστος μιας τυπικής επέμβασης αύξησης περιμέτρου στα 6,000 Ευρώ περίπου.

Επιπλοκές με Μοσχεύματα

Και τα Μοσχεύματα Δερματικού Λίπους αλλά και το Alloderm φαίνεται να παράγουν πολύ καλύτερα αποτελέσματα από ότι το Λίπος Μεταφοράς, και πάλι όμως μπορεί να παρουσιαστούν επιπλοκές. Είναι πιθανό και με τις δύο διαδικασίες να πραγματοποιηθεί κάποια επαναπορρόφηση, με αποτέλεσμα την απώλεια της περιμέτρου.

Είναι επίσης δυνατόν τα μοσχεύματα να συρρικνωθούν με τον καιρό ή κάποια μέρη τους να μην επιβιώσουν. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η βράχυνση του πέους ή η ασυμμετρία είναι και οι δύο πιθανές.

Περίληψη της Χειρουργικής Επέμβασης Μεγέθυνσης Πέους

Το πιο σημαντικό που πρέπει οπωσδήποτε να σημειωθεί σχετικά με τη χειρουργική επέμβαση μεγέθυνσης πέους είναι ότι δεν είναι πανάκεια. Το τέντωμα του πέους σας για τουλάχιστον 8 ώρες την ημέρα επί έξι μήνες, μόνο και μόνο για να κερδίσετε μια ίντσα είναι μια δύσκολη υπόθεση και σίγουρα χρειάζεται πολύ αφοσίωση και δέσμευση.

Με όλα τα είδη της χειρουργικής επέμβασης υπάρχει επίσης η πιθανότητα μόλυνσης, αιμορραγίας, μώλωπες και ουλές. Συνδυάστε το αυτό με τους συγκεκριμένους κινδύνους που σχετίζονται με τις διαδικασίες αυτές και βλέπετε ότι παίρνετε ένα σοβαρό ρίσκο με την υγεία του πέους σας.

Σε ότι αφορά το κόστος, η επιμήκυνση από μόνη της θα σας κοστίσει περίπου 3,500 Ευρώ. Αν αυτό συνδυαστεί με αύξηση περιμέτρου, φτάνετε τα 8,000-10,000 Ευρώ. Αυτά είναι σίγουρα πολλά για μια απρόβλεπτη επέμβαση που σχεδόν όλοι οι ουρολόγοι, αλλά και ακόμα και πολλοί πλαστικοί χειρούργοι, δεν συνιστούν.

Χρήσιμες Σελίδες: